Berichten

Het lef om te vertragen

Weg met opschrift SLOW

Foto: Morgane le Breton on Unsplash

De behoefte om dóór te pakken nu het eindelijk weer kan, zorgt in veel organisaties voor overvolle agenda’s. Yassin Elforkani, begeleider van socratische gesprekken, pleit voor de durf om midden in de drukte te vertragen.

“Iedereen zit vol, niemand heeft tijd. Het is alsof we anderhalf jaar corona in een paar maanden willen inhalen”, zegt Yassin Elforkani, die in het bedrijfsleven en het onderwijs trajecten socratische gespreksvoering begeleidt. “Mensen vertellen me dat ze besluiten om vragen waarmee ze zitten, maar niet te stellen omdat er tijdens vergaderingen toch weinig aandacht voor is: iedereen wil dóór. We verliezen elkaar uit het oog, juist nu we elkaar fysiek weer regelmatig kunnen zien. Juist in drukke tijden heb je het lef nodig om af en toe even te vertragen. Om de tijd te nemen om een vraagstuk goed te onderzoeken; om niet alleen te luisteren naar de mensen die vooraan, maar ook het woord te geven aan de stille krachten in je organisatie.”

Door te vertragen, verhoog je de kwaliteit van het gesprek, zegt Yassin. “Alle moderne leiderschapsprogramma’s benadrukken dat we het in de organisatie samen moeten doen. Maar nemen we daar dan ook de tijd voor? Zijn we nieuwsgierig naar elkaar? Hoeveel zijn we bereid in elkaar te investeren? Door af en toe bewust te vertragen, ontdek je het verborgen potentieel dat onder de opppervlakte schuilgaat. De andere inzichten, de andersoortige talenten die je organisatie óók nodig heeft.”

Socratische gesprekken zijn een goed middel om dit verborgen potentieel op het spoor te komen. De afgelopen tijd begeleidde Yassin onder meer trajecten bij de VU (met onder meer Rabobank en ING), bij de Triodosbank en bij leiderschapsacademie Avicenna. In socratische gesprekken leer je nieuwsgierig zijn, zegt Yassin. “Je laat je eigen aannames en oordelen los en stelt je open voor de ideeën en perspectieven van anderen. Zo kom je tot betere antwoorden op lastige vragen. Dat is de tijdsinvestering meer dan waard.”

Meer weten? Mail naar yassin@bureaudebedoeling.nl.

Kleine vaardigheden, grote gevolgen

We hebben in Den Haag – zo schijnt – een probleem met de bestuurscultuur. Waarbij diegenen die dit constateren, vaak naar een ander wijzen om verschil te maken. De vraag ‘wie heeft het gedaan’, wordt veel vaker gesteld dan de vraag ‘waarom het zo is gegaan’. Dit is volgens ons geen typisch Haags probleem, maar een uiting van een algemeen gebrek aan aandacht voor kleine vaardigheden. Luisteren, waarnemen, vragen stellen, ordenen en samenvatten: het zijn kleine, maar essentiële vaardigheden, die we vaak vergeten toe te passen, juist als het er echt om gaat. Het gevolg is vaak dat er ‘arme’ oplossingen op tafel komen, waarmee niet iedereen in de organisatie zich verbonden voelt. Door onszelf niet als consument maar als producent van de (bestuurs)cultuur in organisaties te zien, kunnen jij en ik verschil maken. Want kleine vaardigheden hebben grote gevolgen, en door alert te zijn op onze eigen kleine vaardigheden zetten we de toon voor een andere cultuur. Daarover schreven we een artikel, dat je kunt vinden op de pagina publicaties. We horen graag wat je ervan vindt.

 

Yassin Elforkani

Socratische gesprekken: verschillen onderkennen en overbruggen

Photo by Volodymyr Hryshchenko on UnsplashOpen kijken en luisteren is moeilijk, zeker als je gebonden bent aan een rol of een systeem. Het is verleidelijk om lastige vragen dan maar uit de weg te gaan. Een socratisch gesprek helpt je om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de vragen waar het echt om gaat. Je laat je eigen aannames en oordelen los om je open te stellen voor de ideeën en perspectieven van anderen. Zo kom je uiteindelijk tot een eerlijk antwoord.
Een socratisch gesprek kun je een-op-een voeren of in groepsverband. De methode is bruikbaar in alle sectoren en in alle lagen van de organisatie: bestuur, management, medewerkers, jongeren/cliënten en andere belanghebbenden.

Meer weten? Mail naar yassin@bureaudebedoeling.nl  of bel naar 06-51 8448 71.

Persoonlijk kruispunt

Gisteren was ik nog in loondienst als werknemer bij een mooi onderwijsadviesbureau en morgen ben ik ondernemer als mede-initiatiefnemer van een volledig nieuw adviesbureau.
Achter mij ligt een fijne tijd bij B&T waar het prima werken was vanuit een goed gewortelde organisatie, en voor mij liggen……..vooral veel uitdagingen.
In ieder geval is het prettig om te weten dat het niet bepaald ‘stil is aan de overkant’ van het kruispunt en zijn velen geïnteresseerd in wat wij aan het ontwikkelen zijn.
Of ik er verstandig aan doe? De tijd zal het leren! Daar kan ik maar op één manier achter komen, juist ja, door te doen!
En hiermee gaat een lang gekoesterde wens, misschien wel droom, in vervulling.
Want al vanaf mijn kinderjaren zit er iets in mij wat een mengeling is van ambitie, betrokkenheid, autonomie, geldingsdrang en vooral veel energie die er voor zorgt dat dit er eens van zou moeten gaan komen.
Nog net voor mijn veertigste verjaardag lijkt de tijd er meer dan rijp voor om van Bureau de Bedoeling, samen met Robbin Haaijer en Marion Boon, een bureau te maken waarin ik op de door ons geambieerde manier (anders kijken, beter luisteren en wijzer beslissen) van toegevoegde waarde kan zijn voor kinderen, onderwijs en de publieke sector.
Ik laat het jullie met trots weten.
Wordt, hoe dan ook, vervolgd!

PS:
Op 27 september a.s. organiseren Marion, Robbin en ik een openingssymposium oftewel een vrijgezellenfeest. Tijdens deze feestelijke opening staan we stil bij wat voor ons de bedoeling is. Of beter gezegd: waar Bureau de Bedoeling voor staat en om draait: ontmoeten, uitnodigen, verbinden en creëren. Op deze dag doen we dat samen met Wouter Hart, Harm Klifman en Robbert Braak. Het zou kunnen dat je je al voor deze dag hebt aangemeld en/of bent uitgenodigd. Mocht dit niet het geval zijn en wil je er graag bij zijn, stuur dan voor 14 september a.s. een mail naar marion@bureaudebedoeling.nl