Nederland van Nu: AI

Terug

Codamstuderen

In onze ontmoetingenreeks ‘het Nederland van Nu’ doken we op 25 januari 2024 in de fascinerende wereld van kunstmatige intelligentie. Hoe gaat deze baanbrekende technologie de toekomst van het onderwijs vormgeven? Op het Codam Coding College in Amsterdam spraken we met aankomende software engineers en hun docenten en nam Studio Monnik ons mee naar het Nederland van 2047. Harm Klifman vatte de middag samen in dit ‘spoken word’.

Nieuwe gezichtspunten / foto: Jan Bot
Codamstuderen
Een school voor de programmeurs van de toekomst
 
René
 
Codammer van het eerste uur,
facilitair all-round,
introduceert ons in deze bijzondere school.
 
Vroeger was een programmeur
een blanke man met een hoed.
Hier zien we alle kleuren,
jonge mannen en jonge vrouwen.
En dat ding, dat ene ding dat alles doet,
behalve je beoordeling,
want precies dat doen jullie samen.
Studeren wanneer je wilt, 24/7, pincode en binnen ben je.
 
Samen dus, op die ene locatie,
niet thuis, maar hier, binnen op Codam,
op eigen verantwoordelijkheid.
Anderhalf jaar en dan mag je naar buiten,
stage in het topsegment.
Daar ziet men jouw kwaliteiten, jouw zelfstandigheid,
jouw superieure probleemoplossende vermogen.
 
Hier heb je niet eerst een diploma nodig,
je gaat wel direct in het diepe.
‘Piscinen’ noemen ze dat:
laten zien wat je kunt, vier weken lang.
 
Niet alleen zij, ook wij.
Daar gaan we, naar een zaal vol schermen en toetsenborden,
twee aan twee voor de leeuwen.
René loopt rond, is overal nodig.
‘Facilitair’ noemde hij dat, aan m’n hola!
En weer terug.
Reflecteren op deze ervaring.
 
‘We waren een verkeerd koppel’, ‘confronterend’, ‘frustratie’.
Ah! ja, precies! Dat laatste, daar ging het om.
Wat doe je als het niet lukt? Hoe uit je frustratie, hoe los je dat op?
We voelen ons geslaagd.
 
Daniël
 
En dan is daar Daniël,
noem hem geen leraar of docent, o nee!
Die eerst te oud was, toen toch mocht en nu vertelt.
Over computers die steeds makkelijker te bedienen zijn.
Achterkanten die verdwijnen tenzij je die zoekt,
Zoals hier op Codam.
 
Toch, voor hoe lang? Wanneer gaat dat gekke ding alles zelf doen,
is de programmeur niet meer nodig?
Een lastig gesprek maar aan filosofie doen ze hier niet,
je leert hier iets te kunnen, iets heel goed te doen.
Je wordt super-technisch maar ook sociaal, ook daar word je op gevolgd.
 
Studenten
 
We voelen ze aan de tand, die studenten.
Drie zijn er beschikbaar.
Waarom zijn ze hier? Wat willen ze bereiken?
Doeners zijn het, geen lopers van colleges, geen theoretici.
Studeren als continu gamen, daarna naar een bedrijf, om problemen op te lossen.
Dingen beoordelen op hoe iets werkt en hoe dat beter kan.
Dat is wat je hier leert, problemen oplossen, niet willen falen, jezelf mentaal overwinnen, weten hoe om te gaan met…
 
Christiaan en Edwin
 
Na René, Daniël en de studenten staan daar Christiaan en Edwin,
samen monnik.org.
Kenners van de toekomst, bezitters van verbeeldingskracht,
vertalers van verleden naar toekomst.
Niet ‘nee, dat willen we niet’, maar positief, ‘hoe wel?’
 
Daar gaan we (hou je vast!) in volle vaart
door de disruptie-emancipatiecyclus:
incubatie, exploratie, acceleratie, politisering, cultivering, en hup
daar is het nieuwe normaal
met Yasmina in 2047.
We springen van stoommachine naar kunstmatige intelligentie,
Een fikse sprong, dat zeker.
 
De computer, eerst een man achter een bureau,
pen en papier, een vloeiblad, en nu dan
dat ding, dat ding, dat ding dat alles integreert.
 
Welbeschouwd pure magie.
 
Hup, daar gaan we opnieuw:
symbolische representatie gevolgd door generatieve AI,
neuronen nagebouwd in een computer,
dingen zijn geen bundels kenmerken meer
maar worden cijfers,
statistiek als taal,
documenterend of interpreterend?
 
Weet je wel echt wat je denkt te weten?
Of is het een zekerheid die onzeker blijft?
Wat is nog taal, wat is taal nog?
 
AI als een nieuwe interfacelaag,
een stem die tot je spreekt.
En jij, jij roept terug en het is er;
je waant jezelf een beetje god.
 
Mooi, knap, maar …..
…. waar staat die eenvoudige mens, dat individu?
 
Nu nog dicteert de markt de nieuwe realiteit,
maar moeten we dit willen?
Mogen we, in onderwijs, een eigen ruimte?
Zo ook voor het hele publieke domein?
Een ding is zeker, de markt is niet het juiste framework voor onderwijs.
Deze boodschap geven ze ons mee.
Het stelt gerust.
 
We zien hackers van het eerste uur.
Anti-status quo-gerichte jonge smoelen.
Creatief, vernieuwend, geen moment belemmerd door conventies,
speels, overrompelend, aardige langharige betweters.
 
En daar gaan we nog een laatste keer:
de homo economicus vervangen door de homo romanticus,
probabilistisch ingesteld, mystiek ook en levend in een dualistisch universum.
We zitten in een ontwikkeling
van massaproductie naar massamaatwerk,
van proces- naar productbestuur,
van diploma naar meesterproef en portfolio.
 
Zie ook jij het al gebeuren?
 
Yasmina
 
He, he, daar is ze eindelijk:
Yasmina in 2047, geïncarneerde toekomst.
 
Eerst nog moeten onze ogen dicht, loskomen van wat is, om de Yasmina van dan te begrijpen.
 
We volgen haar leven, gaan van scene naar scene,
zien haar leren en werken in de scheepsbouw,
recreëren met collega’s en vrienden,
concrete mensen en de virtuele wereld geïntegreerd.
 
Hoofd-hart-en-handen (waar kennen we dat van?!) spelen een rol,
ook dan, op hun eigen manier.
Veel is anders dan nu en toch ook hetzelfde. Hoe hadden we dit anders kunnen herkennen?
 
Zo zien we Yasmina door het leven anno 2047 gaan, wat ze doet, hoe ze dat doet en hoe ze dat ervaart.
 
Leerzaam, spannend, uitdagend!
De toekomst verbeeld.
 
Amsterdam,
Codam 25 januari 2024
Harm Klifman
Knowing more
Harm Klifman
Taalfilosoof, spreker, columnist/publicist, auteur

Laten we kennismaken!

Speelt in jouw organisatie een lastig vraagstuk? Zoek je een tijdelijke of vaste baan in het publieke domein? Of ben je nieuwsgierig naar wie we zijn en wat we doen? Maak nu een afspraak voor een persoonlijk gesprek en laten we onderzoeken wat we voor elkaar kunnen betekenen.

Nieuws & artikelen

De bedoeling van Kim
De bedoeling van Kim

De reden dat ik een aantal jaar geleden de overstap naar het onderwijs heb gemaakt, is omdat ik verschil wilde maken. Verschil voor wat mij betreft de mooiste doelgroep die er is, de kinderen. De afgelopen jaren heb ik dan ook gestreefd om elke dag het onderwijs een beetje beter te maken. Ik doe dat nu met eenzelfde liefde vanuit Bureau de Bedoeling.

Lees meer
Kleine vaardigheden, grote gevolgen
Kleine vaardigheden, grote gevolgen

Voor iedereen aan de Haagse overlegtafel en daarbuiten, nog een keer dit artikel over vaardigheden voor een goed samenspel, dat we eerder schreven.

Lees meer
De bedoeling van Gerald
De bedoeling van Gerald

Ouders vertrouwen ons hun dierbaarste bezit toe. Ons onderwijs kan zo veel moois tot stand brengen, daaraan bijdragen is al ruim 30 jaar de kern van mijn werk…

Lees meer
De bedoeling van Suzanne
De bedoeling van Suzanne

Tsja, de bedoeling. Volgens Van Dale betekent dit het doel, het oogmerk. Vind ik lastig, want dan lijkt…

Lees meer