Eén trip, vier ezels en een paar wijze lessen

Kennismaken kost tijd, en de meeste dieren (en dus mensen) zijn te vertrouwen, ook als je daaraan twijfelt.

Twee jaar geleden fietste ik met mijn dochter vanuit ons huis naar het huis van mijn ouders. Nu, twee jaar later, zijn Isa en ik opnieuw samen op de fiets gestapt. In de trein naar Maastricht, door België de Vaalserberg op (het hoogste punt van Nederland), om vandaaruit de weg naar huis in te zetten.

Het leuke van meerdaagse wandel- en fietstochten is dat er altijd onverwachte dingen op je pad komen. In dit geval vier ezels. Vlakbij Tegelen, langs de Maas. Zodra we stilstaan, komen ze kennismaken. Eerst met de linker- en rechterkant van mijn stuur, niet snel daarna met het zadel en stuur van mijn dochter. Eerlijk gezegd toch een beetje spannend. Zeker met ezels, die volgens het gezegde koppig zijn en maar matig luisteren (en leren). Natuurlijk valt het reuze mee. Een keer aaien, een kleine duw en nog een liefkozend kopje en we zijn weer onderweg.

In de kilometers die volgen, hebben we het nog vaak over die vier ezels. En dat we het eerst spannend vonden en pas later leuk, zoals dat vaker is met onbekendheid. Nieuwe klas, nieuwe stappen in je leven, een nieuw bureau beginnen. Het loont de moeite om even de tijd te nemen om kennis te maken, je eigen spanning te onderzoeken en je oordeel uit te stellen. Niets nieuws misschien, maar toch de eerste wijze les die mijn dochter en ik (her)produceren tijdens deze trip.

Natuurlijk voel ik me als vader verantwoordelijk voor het reilen en zeilen tijdens de tocht. Goede voorbereiding, materiaal op orde, globaal idee van de route (en afstanden), enzovoort. Ook onderweg: ‘Kijk uit!’ ‘Tegenligger!’ ´Loslopende hond!’. Mijn dochter is ondertussen twaalf en laat met een lieve, meewarige blik af en toe merken de aandacht te waarderen, maar de gevaren meer als mijn zorg dan als reëel risico te zien: ‘De meeste baasjes van honden weten toch heel goed of hun hond bij fietsers los kan lopen!’ Ik kan dit alleen maar bevestigen. ‘Maar,’ zeg ik, ‘weet je nog die ene keer toen we net in Laren woonden en je aangevallen werd door die witte hond?’ ‘Pap, dat is al best lang geleden, hoor.’

In de kilometers die volgen, (her)produceren we samen onze tweede wijze les: dat negatieve ervaringen vaak langer blijven hangen en ons doen en laten veel meer beïnvloeden dan positieve ervaringen, althans de vader in dit verhaal. Dat we alle keren dat een hond ons rustig liet passeren blijkbaar vergeten, maar dat het witte hondje nog steeds in ons geheugen staat gegrift.

Overigens kan ik het je aanraden om een paar dagen met één van je kinderen op pad te gaan. Niet alleen krijg je tal van leuke reacties, ook word je uitermate goed verzorgd: ‘Wilt u een lunchpakketje maken?’ ‘Extra water?’ ‘Kunnen we iets voor jullie doen?’ Een warm bad van goede bedoelingen. Dat is de derde wijze les: de meeste mensen zijn vol goede bedoelingen (ook als je die niet direct begrijpt) en als je daarvan uitgaat, zijn die bedoelingen veel beter te herkennen dan als je de ander wantrouwt.

Ten slotte is er nog een vierde les die ik meeneem. We zeggen vaak dat wijsheid met de jaren komt, maar eerlijk gezegd weet ik niet of dat zo is. Als je echt tijd neemt om te luisteren, aandacht voor elkaar hebt, samen kijkt, observeert en interpreteert, dan ontstaat gedeelde wijsheid. Een onbevangen (kinderlijke) blik helpt hierbij.

Vier wijze lessen dus in vier lange, gloedvolle dagen op de fiets:

  1. Kennismaken kost tijd en is best spannend,
  2. Negatieve ervaringen hebben meer invloed dan positieve ervaringen,
  3. Mensen zijn te vertrouwen en vol goede bedoelingen,
  4. Kinderlijke onbevangenheid helpt bij het creëren van wijsheid.

Ik ga proberen vanuit deze lessen te kijken, luisteren en leven. Als vader, echtgenoot en als initiatiefnemer van Bureau de Bedoeling. Als we elkaar ontmoeten, spreek me er dan gerust op aan.

Blowing in the wind

Leuk hoor, zo’n storm in je hoofd, maar hoe vang je de wind? Sinds 16 juli weten we dat het antwoord luidt: in een brandkey-sessie met Alida van Kempen en Emiel Nawijn van Bikkelhart. In een paar uur kregen we zicht op – ahem – onze benefits, values, reasons to believe en onze discriminator. Oftewel onze brand essence. Binnenkort leggen we vandaaruit de basis voor onze website. Wat ons betreft wordt ook dat vooral een ontmoetingsplaats voor mensen met het hart op de goede plek. Mensen die samen met ons gaan uitzoeken wat nou eigenlijk De Bedoeling is. En dit, wat je nu aan het lezen bent? Dat is pas het begin!

 

Windkracht 11

‘Het stormt in ons hoofd.’ Dat schreven we op LinkedIn nadat jullie ons op 20 en 21 juni hadden weggeblazen met een orkaan aan ideeën. ‘Met welke fundamentele vraag moeten Robbin en Naima zich bezighouden?’ was de vraag die we stelden. De respons was overweldigend, en sindsdien stormt het dus in ons hoofd. Niet dat we het anders zouden willen. Want wat is De Bedoeling? Wat voegen wij toe? Die vraag houdt ons bezig. Waar zijn we onderdeel van het probleem en waar dragen we bij aan de oplossingen? Samen willen we werken aan beter onderwijs, betere jeugdzorg, beter bestuur, zeggen we voorlopig. Ben jij er ook bij op 27 september, als we Bureau De Bedoeling officieel ten doop houden? We zien je graag komen. Een mail naar marion@bureaudebedoeling.nl is genoeg.

The world according to BdB

… omdat inzichten zich altijd op onverwachte momenten aandienen

Wij onderscheiden ons door te zijn wie we zijn. We geloven dan ook niet in de klassieke concurrentiegedachte. Concurrenten zijn mensen of organisaties waar we iets van kunnen en willen leren, en met wie we dus graag samenwerken. Als we niets van elkaar kunnen leren, zijn we geen concurrenten. Bij Bureau De Bedoeling willen we graag je concurrent zijn, om samen verder te leren.

The world according to BdB

…omdat inzichten zich altijd op onverwachte momenten aandienen

In veruit de meeste gevallen is de oplossing voor een vraagstuk gewoon binnen de organisatie aanwezig. Dat je dat niet ziet, komt doordat je het potentieel in je organisatie onderbenut. Waarom zou je keer op keer een regiment aan hulptroepen laten invliegen? Kijk eens door een andere bril. Waar zit het onderbenutte potentieel in jouw organisatie?

De Bedoeling van Suzanne

Vragen stellen is mijn vak. Het is ook mijn redding, want ik ben mijn leven lang al mateloos nieuwsgierig. Naar wat mensen beweegt. Naar hoe de dingen werken. Naar hoe we met zijn allen de wereld zo inrichten dat zoveel mogelijk mensen het goed hebben. En naar wat we doen voor de mensen voor wie dat nou net weer fout uitpakt.

Ik vind alles interessant. En ik ben altijd op zoek naar dat ene gezichtspunt dat ik nog niet kende en dat het verhaal genuanceerder maakt.

Wat ik graag zou willen? Dat mijn vragen eraan bijdragen dat jij nieuw zicht krijgt op wat voor jou de bedoeling is. Dat jouw boodschap helderder overkomt bij de mensen op wie je ‘m richt. En dat daarbij en passant alles en iedereen tot zijn recht komt.

Dat is voor mij De Bedoeling.

De Bedoeling van Patrick

De Bedoeling van Robbert

Het is mijn bedoeling samen met jou nieuwe verhalen te maken.

En dat zijn verhalen die passen bij wat jij wilt. Wat jij wilt voor jezelf, voor je gezin. En wat je wilt voor je team, je medewerkers, je leerlingen, je klanten, jouw bestuur, jouw organisatie. Nieuwe verhalen die passen bij jouw ambities.

Mensen willen mooie verhalen maken.
Ik geloof dat alle mensen naar hun werk gaan om er wat moois van te maken, voor zichzelf en voor anderen. Ook al zit het tegen. Dus dat iedereen diep van binnen het liefst mooie nieuwe verhalen wil maken met elkaar.  En ik geloof ook dat zij en hun collega’s dat misschien wel eens vergeten. Juist dan is het vinden van de bedoeling van hun nieuwe verhalen van belang. Ik help jou en jouw organisatie bij het maken van die nieuwe verhalen. Dat is mijn bedoeling.

Elk traject heeft een eigen verhaal.
In de kern doe ik altijd hetzelfde. En tegelijk is dat steeds weer anders omdat degene die tegenover mij zit anders is. Of dat nu een individu is, een team of een hele organisatie. Ze komen met een verhaal bij mij en met een vraag die ze samen met mij willen onderzoeken. Dat verhaal kan van alles zijn. Dat kan bijvoorbeeld gaan over de slechte relatie die ze ervaren met hun medewerkers, of misschien maar met één van hen. Dat kan gaan over de ingezette verandering die te traag gaat. Of de samenwerking binnen de teams die versterkt kan worden. Zoals gezegd, het kan van alles zijn. Elk traject heeft een eigen verhaal. Het is mijn rol om samen met hen te zoeken naar een nieuw verhaal dat beter past en dat meer handelingsperspectief geeft. Samen dat nieuwe verhaal maken. Daar gaat het  bij mij om. Dat is mijn bedoeling.

Filmfragmenten als interventie
En het vinden van dat nieuwe verhaal begint altijd met anders kijken naar het verhaal waarmee ze kwamen, zo leert mijn ervaring. Het oude verhaal wordt dan anders beleefd en vormt de kern voor het nieuwe verhaal. De oorspronkelijke bedoeling krijgt nieuwe taal. En daarmee past het verhaal beter.
Ik gebruik vaak film om dat anders kijken te helpen. Fragmenten van mooie films die inspireren tot jouw nieuwe verhaal. En dat is de basis voor nieuw handelingsperspectief. En daar gaat het om. Dat is mijn bedoeling.

En daarom werk ik met en bij Bureau de Bedoeling.

Robbert Braak

Yassin Elforkani

De Bedoeling van Yassin

Wat is de bedoeling? Dat is wat ik scherp probeer te krijgen, elke dag opnieuw. Ik heb veel verschillende petten op, maar deze vraag komt overal terug. Ik heb het erover met leidinggevenden en bestuurders, maar ook met de mensen in mijn gemeenschap. Het klinkt door in mijn werk als spreker en in de media, maar ook in een-op-een-gesprekken in mijn rol als coach.

Ik denk dat je de bedoeling vooral scherp krijgt in de ontmoeting met anderen. Het is de kracht van de ontmoeting die maakt dat je tot nieuwe inzichten komt. Maar daarvoor is wel een veilig vertrekpunt nodig. In een veilige zone kun je je oordeel uitstellen en je eigen waarheden herdefiniëren, elke keer opnieuw. Dat is wat ik mijzelf tot doel stel en wat ik ook voor anderen mogelijk wil maken. Bruggen slaan, verbindingen leggen. Dat is voor mij de bedoeling.

Yassin Elforkani

De Bedoeling van Marion

Voor mij is Bureau de Bedoeling vooral ‘anders’: onderscheidend in denken, doen en kijken. Geen voorspelbare oplossingen of uitkomsten, niet het geijkte pad volgend. Geen voorgeschreven richtlijnen, geen vooroordelen. Ruimte om vrijuit te denken, te doen en naar een vraagstuk te kijken, om vervolgens samen naar een oplossing of antwoord toe te werken. Met lef, creativiteit en passie en vooral: met elkaar.